Een Italiaanse wetenschapper, Luigi Galvani, arts en filosoof, ontdekte bij toeval dat onder bepaalde omstandigheden kikkerbilletjes die verbonden zijn met verschillende metalen samentrekken. Deze ontdekking bracht later de natuurkundige Allessandro Volta ertoe de elektrische "batterij" uit te vinden... Maar het basiseffect behield de naam "galvanisch", ter ere van de goede dokter.
Dus wat is dit?
Verschillende metalen ondergedompeld in een vloeistof die vrije radicalen bevat (een elektrolyt genoemd) wisselen ionen uit, waardoor een elektrische stroom ontstaat. Een van de metalen oxideert en lost op, de anode. Het andere metaal ontvangt deze ionen en vormt een laag met een complexe samenstelling, afhankelijk van het type metalen dat aanwezig is met het vrijkomen van waterstof. Er wordt een elektrochemische cel gevormd.
In dit geval treedt galvanische corrosie op
• Om galvanische corrosie te verkrijgen zijn 4 voorwaarden noodzakelijk:
Een elektrolyt waarin de ionen gaan vloeien. In ons geval natuurlijk op het water. Hij moet elektriciteit kunnen geleiden! Het werkt veel beter in zout water dan in zoet water. Maar pas op, echt zuiver water is zeer zeldzaam in de natuur en de natuurlijke zuurgraad (pH) speelt een vergelijkbare en complexe rol.
Een metalen "A" die de anode als de minst "edele" beschouwde.
Een metalen "C" de kathode, die als de "edelste" wordt beschouwd.
En het is noodzakelijk dat er stroom vloeit om metaal-op-metaal contact of elektrische continuïteit tussen de twee metalen te laten zijn.
Hoe worden metalen geclassificeerd?
Metalen kunnen worden geclassificeerd op basis van hun "galvanisch potentieel". Het potentiaalverschil tussen twee metalen wordt "galvanisch koppel" genoemd. Het is dan mogelijk om tabellen te maken om de risico's op corrosie te voorspellen. Ze zijn meestal gebaseerd op metingen in zout water (zoutgehalte 2 à 3%), geroerd en bij 25°C. Hoe groter het galvanische koppel tussen de twee metalen, hoe groter de corrosie. Toegegeven wordt dat het fenomeen beneden 200mV verwaarloosbaar is.
Tabel met "galvanisch koppel" als functie van metaalallianties
Hoe om te gaan met het probleem?
Verschillende methoden, van de eenvoudigste tot de meest gecompliceerde:
Kies metalen die zo goed mogelijk compatibel zijn: voor een messing schroef verdient een messing (0mv) of roestvrijstalen (200mv) moer de voorkeur boven een verzinkte stalen (750mv) moer.
Verbreek de stroomkring en vermijd direct contact tussen de twee metalen, aangezien het fenomeen zeer snel afneemt naarmate u verder weggaat: gebruik isolerende ringen.
Elimineer elektrolyt/metaalcontact: heel eenvoudig met een laag vet (denk aan uw auto's waar de loodaccupolen en messing spade-nokken waren ingevet!). Een andere zeer effectieve oplossing, een goede verflaag (maar geen krassen op de verf...).
Een derde metaal gebruiken om een zogenaamde opofferingsanode te creëren; dit verdwijnt en zal de andere metalen beschermen. Meestal wordt zink gebruikt, een van de minder "edele" metalen.
Installeer een complex apparaat van telbatterijen die de corrosiestromen opheffen